Rower na Pawiaku

Pechowo poszłam nie tą stroną ulicy co trzeba. Ale przynajmniej ładny kadr wyszedł. Wczorajszy poranek w Warszawie był zimny i mglisty, ale co jakiś czas można było się natknąć na rowerzystów płci obojga. Tłum to nie był, ale zawsze coś!



p.s. Tak, dobrze widzicie, to jest góral z błotnikami i koszyczkiem ;)

Riksze z Meksyku

Pocztówka nadesłana przez Pawła i Alicję. Na lewo i na prawo prawdziwa dżungla!

Żółta czapka, czerwona torebka

To się nadaje na tytuł książki. Czyli lutowa rowerzystka z pewnym panem w tle, któremu najwyraźniej nie spodobało się bycie tłem i bardzo niekulturalnie machał fuckiem. Na dodatek nieudolnie, bo dojrzałam go dopiero obrabiając zdjęcie. Pana trochę rozmazałam, choć moim zdaniem podobny był do nikogo i z tak daleka nie do rozpoznania.

Powiew lata

W środku zimy lubię czasem wrzucić coś dla ocieplenia klimatu. Na tę okazję trzymam w szufladzie zdjęcia z upalnych dni. Nadeszły mrozy, zatem najwyższa pora wrzucić coś z zakamarków "biurkowych" :)

Jeździ się!

Ja wiem, że jest zimno i że spadł śnieg. Ale skoro Dunczycy mogę jeździć w taka pogodę, to my nie damy rady? A skąd! Dziś motywuję do przejażdżek rowerowych takimi oto widokami (z braku warszawskich).

Typowy rowerzysta styczniowy

...to rowerzysta ubrany w strój sportowy. Przynajmniej w Warszawie. Tak zwanych zwykłych ludzi wymiotło, wytrzymują tylko prawdziwi twardziele, którzy wytrzymują tak straszne temperatury jak plus osiem stopni (tyle mniej więcej było, jak robiłam to zdjęcie). ;)

A tak naprawdę było bardzo ciepło. Co innego dzisiaj, w okolicy zera. Czy jeżdżę na rowerze? Oczywiście. Trasy rzędu 4-6 kilometrów, ale zawsze. Nawet dziecko zabrałam na przejażdżkę. Jak wracaliśmy, to chyba już było -1. I nikt od tego się nie pochorował.

>